آیا حیف نیست که زندگی بگذرد؛ بی آنکه به "بلوغ انسانی" برسیم؟

اگر حبّه حبّه های "اندیشه" ات را با چاشنیِ "توکّل"، در لیوان زندگی ات حل کنی؛

تا اعماقِ این اقیانوس برایت غواصی می کنند؛

آن وقت دُرِّ "حقیقت" -بی پوسته و صدف- آنچنان برایت دلبری می کند ..

.. که تو نمی توانی مجنونش نشوی!

حالا باز هم بی رحمانه می گویی: حقیقت تلخ است؟!!

+ جمعه ۲۰ مرداد ۱۳۹۱ 19:18 ; راهـ ی |