سیلابی به راه است!

طوفانی می وزد!

آه! فاصله . . . . . ! لعنت به تو فاصله . . ! لعنت به تو جدایی . . . !

دلتنگم! . . . دلتنگ همه ی زیبایی هایی که فهم نکردم و حالا خویشتن را "باخته" می یابم!

. . دلتنگ وجودهایی که حق دعوتشان را به درستی اجابت ننمودم!

. . دلتنگ خاک هایی که ارمغان بوی بهشت برای پریشان حالی ما بود!

. . . دلتنگ وجودهای "گمنام"ی که در هجمه ی دلمردگی های ما "گم یاد" هم شده اند!

دلتنگ همه ی  فرصت هایی که از دست رفت . . !

                                           دلتنگ  . .  . . . .    .  . .  .  . .   . . .    . !

 . . دلتنگ غروب پُر التهاب شلمچه!

. . دلتنگ خنکای نسیم بهشت زمینی . . . هویزه ی عزیز و همیشه خواستنی!

. . . دلتنگ آوینی و فکه و عطر خاکهایش که بی بهانه تمام هستی مان را در حریر بوسه اش می پیچید!

 . . دلتنگ دهلاویه و چمران و پله های ملاقات با خدا . . !

. . . . دلتنگ اروند سربلند که دیوانه ی دیوانگی اش می باشم!

. . .

. . دلتنگ   ط    ل   ا    ئ    ی   ه  . . .  که  حِرمانِ وجودی مان عظمت او را برنتابید!

. . . . . دلتنگ دو کوهه و تغزلِ عاشقانه ی فراق . . !

. . و باز هم . . . . . ف . . ر . . . . ا . . . ق . . !

                                                                                        دلتنگم!

به پهنای پاکی قلبهایی که ما را دیدند و ما . . .

. . و ما همچنان کور . . . . . .