{...}
حالا بگذار درد بپیچد به اندام های بی قرار ِ زندگی ام..
شاید این حسرت و نرسیدن، لطفی از آن زخمه های رحمانی باشد!
اما... سختی ِ لطافت، تاب ِ رندانه می خواهد. می دانی؟
..
.
.
.
وقتی در عمق ِ دلبسته گی
تنهایی ات را
عمیقاً زندگی می کنی..
.
.
میدانی؟
.
.