با حسرتی عمیق می نویسم: "رمضان از نیمه گذشته..."

(و به خیال خودم "فاصله" ی دو نقطه را پُر میکنم!)

بی هیچ ادعایی می نویسد: "و ما چقدر خودسازی کردیم..؟!"

(و "فاصله" ی تمام نقطه ها به نفعِ خودش که نه؛ به نفعِ جانِ کلامش پُر می شود!)

..

بازی تمام شده!

عمقِ حسرتِ من، عمقِ معنای سخنش را می بازد ..!

..

... و باز هم چشمانم همه جا را خیس می بینند ..

.