تجربه ی روزگاری با طعمِ:

عنوان های بی متن، متن های در حاشیه، حاشیه های یقین آور، یقین های بی اساس، اساس های مردّد، تردیدهای بی فرجام، فرجام های بی آغاز، آغاز های پُر از تکرار، تکرارهای بی دلیل، دلیل های پُر از توجیه، توجیه های بی پایان، پایان های بی عبور، عبور های بی تکلیف، تکلیف های بلاتکلیف، بلاتکلیفی های عادی، عادتهای بی هدف، هدفهای بی ارزش، ارزش های بی تسلیم، تسلیم های گریز پای، گریزهای بی منطق، منطوق های بی مفهوم، مفهوم های بی باور، باورهای بی تپش، تپش های بی سرعت، سرعت های بی جهت، جهت های بی ثبات، ثباتهای بی مبنا، مبناهای مشکّک و... تشکیک های بی اصالت.

زیبا نوشت: ملکه ی مدینه ی فاضله کجاست؟!