گرگ اجل یکایک از این گلّه می بَرَد / این گلّه را ببین که چه آسوده می چَرَد!

اَخرجــوا من الدّنیـا قـلـوبـــکـــم ؛

مِن قبلِ اَن تخرَجَ منها اَبدانـکم ؛

فـفیـــهـا اُخـــتُــــبــــرتـــــــــــم ؛

وَ لِغــیــرهــا خُـلـقــتــــــــم!*

*خطبه ۲۰۳ نهج البلاغه

پ.ن۱: مرگ را بر خود گوارا کن در ایام حیات / در بهاران بگذران فصل خزان خویش را (صائب تبریزی)

پ.ن۲:تَرَحّلوا فقد جُدَّ بکُم... (خطبه ۶۴ نهج البلاغه)

+ جمعه ۹ تیر ۱۳۹۱ 0:0 ; راهـ ی |