ام شب از کانال ِ همین تلفن دلم را برایش فرستادم تا با خودش ببرد .. می دانم که از گرفته گی ها و تنگی ها و خسته گی هایش خوب آگاه ست .. و من اطمینان دارم که درین نه روز ِ عزیز؛ رسم ِ امانت را بی هیچ کاستی و نقصانی ادا می کند .. می دانم که غم های این قلب ِ مهجور را به رسم ِ رفاقت ِ دیرینه ی قلب هایمان عزیز و محترم می داند .. می دانم که قاصد ِ معتمدی ست .. می دانم که بغض ِ ملایم ام را از کانال ِ همین تلفن وقتی که برایش از بین الحرمین می گفتم؛ دیده ست .. می دانم که می داند آتش ِاین سینه سوز ِ غم و آه ست .. می داند که کربلا ندیده ام ...

ای که زنی آتش به جان ..جان به فدایت یا حسین

من چه کنم با حسرت ِ .. کرب و بلایت یا حسین

من چه کنم با حسرت ِ .. کرب و بلایت یا حسین

من چه کنم با حسرت ِ .. کرب و بلایت یا حسین

...

کجا رویم اگر برانی ما را .. کجا بری دگر دل ِ شیدا را .. خودت ببین حسرت ِ این دلها را ..

...

زندگانی سر به سر یک "یا حسین" ست ..

همین.