وقتیکه خبرنگار ِ مقبول ِ آدم می آید و می گوید: "هیچ یک از این هشت تن نمی تواند کاری کند که یک پری از آن بالا پایین بیاید" ؛ جا دارد دل ِ آدم بگیرد .. سخت هم بگیرد .. انقدر که نفسش تنگ شود .. اما تو را به خدا انقدر دل ِ گرفته ی ما را زخمی نکن با ذهن ِ ظریف اندیش و زیبا نویس ات .. اصلا خدا را چه دیدی؟! .. شاید یکی از همین قاصدکان ِ خوش خبر! خانه ی ابری ِ دل ِ ما را به دولت ِ مبارک ِ سیّد محمد مهدی عسکری برساند .. این آفتابی شدن اصلا بعید نیست! .. هست؟ .. "انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا" ..

پس بیا و با همان سبک ِ لطیف ِ اندیشه هایت از خبر های مبتدامدار برایمان بگو: یکی از همین قاصدکان ِ خوش خبر می آید و "با دست های مومن .. پلی می سازد برای پایمردی .. تا نیلوفران ِ تشنه را بشارت ِ شبنم های روشن آورد."

.

.

پ.ن: وقتیکه با دو رکعت نماز به نیت ِ "اللهم اکشف هذه الغمّة عن هذه الامة بحضوره" با دست های مهربانت خلوت می کنم؛ دلم را از پس ِ تمام ِ این ناهمواری ها مطمئن به "صراط مستقیم" می کنی که: ألیس الصبح بقریب ... .