اگه حقیقتِ واقعیِ خداوند رو نمی بینی، اصل مطلبِ دین ورزی رو از دست می دی.

اگه خدا رو نفهمی، اصلا و ابدا نمی تونی دین ورزیِ عالمانه و فهیمانه ای داشته باشی.

و چیزی که واقعا غیرقابل بخششه، تصور اینه که فلسفه ی دینی به ات خورونده شده باشه ...

چیزی که واقعا غیر قابل بخششه، اینه که سعی نکردی درکش کنی ...

 * برداشتی نسبتا آزاد از کتاب "Franny and Zooey"   اثر  J.D.Salinger

پ.ن: اساسا مگه میشه حقیقت رو فهمید؟! حقیقت رو باید "تجربه کرد"! حقیقتِ خدا رو نمیشه فهمید، حقیقت دین رو نمیشه فهمید... باید با وجودت "تجربه" اش کنی!