وقتیکه .. فاستجبنا له فکشفنا ما به من ضُرّ .. می شود عاشقانه ی پس ِ یک " الحمدلله ربّ العالمین " بر تربت ِ عزیز ِ کربلای آن نازنین .. آنگاه که دوگانه ای بارانی برای دلی تنگ می شود التیام ِ زخم های نادانی .. در لحظاتی که پیچ و تاب ِ  التهاب ِ " انّی مسّنی الضرّ " .. تنها با " انت ارحم الراحمین " آرام می گیرد ..در دقایقی که بغض های " شهیدم کن " دیگر نمی توانند از میان شکسته گی های " حنجره ی هجران " قامت راست کنند و بی صدا می شکنند .. صدای نگاه ت نرم  فرو می رفت در چشم هایم ..