"یا حسرتی علی ما فرَّطْتُ فی جنب الله "

یعنی .... به افسوس می رود دوران .. به افسوس بر کوتاهی ها .. به افسوس بر بی حرمتی به حقوق ِ صاحب .. به افسوس بر بی حرمتی به حقوق ِ ذهن و قلب .. به افسوس بر آفات .. به افسوس بر ما فات .. به افسوس بر ما فات ِ لن یعُد .. آه از این ما فات ِ لن یعُد ..

..

                                                       لبریز شده ایم از حسرت ..

                                                      از حرمان و فاصله ای که می دانیم تنها دلیل اش خودمان ایم ..

                                                      بگذار این اعتماد ِ به نفس مان تقلیلی تصاعدی بیابد ..

                                                      بگذار اعتماد ِ به یار رسم ما نیز شود چون خلیل الله ..

                                                     که "گاهی بهشت در دل ِآتش نهفته است" را با لبخندی از سر ِ صدق خیس کنیم ..

..

دلگیر ام از خودم .. همین.

..