برایم نوشته بود: " ... باید بودن و نبودنتان برای همه توفیر داشته باشد. در درکِ حضورتان همه مطمئن به حمایت و درایتتان، و در نبودتان همه محزون و چشم به راهتان که این داستان سرِ دراز دارد ... "

و من فکر می کنم که این "بود و نبود موثر" چه زیبا در حضرت سید الشهدا تجلّی کرده ست .. درست به ظرافتِ نستعلیقی اصیل از یک تصنیف دلکشِ قدیمی با حاشیه هایی از نگاره های طوطیانِ لولی وش ..

..

پ.ن: از یکی شنیدم که " بعضی وقتا بایگانی بهترین جا برای پناه آوردنِ آدماس! " ... درست می گفت؛ اما فقط بعضی وقتا ..

..