امیدها جنون می نوازند!

و من... فرو می روم .. در حالتی.. شبیه.. پیچش!!

و سکوت.. زیباترین نغمه ی دلبری هاست!

می خواهم هجرت کنم از انبوه روشن نماهای تهی ناک..

.. به سرزمین قلب یک لطافت روستایی!

.. به حقیقتی که سالهاست در سیاهه ای تردیدناک دست و پا می زند..!

                      ... به امید .. ر  . . . . ه . . ا  . . . . . . . ی . . ی. . . !

دلتنگ می شوم ...

       برای لبخندی

با طعم صداقت چشم ها!

فریاد می کنم...!

شنوایی نیست!

                         نمی یابم!

هیچکس مرا به عبور نمی خواند!

صدا . . . سکوت . . هیچ. . . . . . . . . فردا . .

. . " آن جا " کجاست؟!

                 تمامیت ایمان..

در گذر لحظه ها..!

 . . .