" خوف؛ فرزندِ شک است و شک؛ زاییده ی شرک و این هرسه .. خوف و شک و شرک .. راهزنانِ طریق حق اند ... که اگر با مرگ انس نگیری .. خوف راهِ تو را خواهد زد و امام را در صحرای بلا رها خواهی کرد! .. ماندن در صفِ اصحاب عاشورایی امام عشق تنها با یقین مطلق ممکن است .. و ای دل! تو را نیز از این سنت لا یتغیرِ خلقت گریزی نیست .. مپندار که تنها عاشوراییان را بدان بلا آزموده اند و لا غیر .. صحرای بلا به وسعت همه ی تاریخ است! .. و هیچ کس را تا به بلای کربلا نیازموده اند از دنیا نخواهند برد! .. هر انسانی را لیلة القدری هست که در آن ناگزیر از انتخاب می شود و حُرّ را نیز شب قدری این چنین پیش آمد .. عمر بن سعد را نیز .. من و تو را هم پیش خواهد آمد .. اگر باب یا لیتنی کنتُ معکم هنوز گشوده است .. چرا آن بابِ دیگر باز نباشد که: لعَنَ الله امةً سمعتْ بذلک فَرَضِیَتْ به؟ .. "

..

.

اللهم انی اسئلک ان تجعلَ وفاتی قتلاً فی سبیلک ..

تحت رایت نبیّک .. مع اولیائک ..

..