با خودت فکر می کنی چقدر سخت ست نگفتن حرف هایی که نه می شود این جا نوشت .. نه می شود با کسی در میان نهاد .. حرف هایی که "فقط" میان خودت و خدایت می گذرد .. بعد با خودت می گویی زیبایی اش به همین ست دیگر .. به همین "فقط" ... اما اگر می بی نی که باز هم دلت آرام نمی گیرد .. بدان که از شعورِ پُر تقصیرت ست! .. بدان که زیبا بین نشده ای هنوز! .. بدان که نگاهت هنوز رنگ دارد! ..

..

.

مشقِ این روزهایمان "درد" ست که بی سرمشق هم از بَریمَ ش! .. می کِشیمَ ش بی رقیب .. رفیق! .. "مشقِ درد" را که خوب بکشی ... نگویم که چه ها می کند حالِ آدم را ؟! ..

...

.

پ.ن: اگر صادقانه تجلّی کنی در این عاشقانه: "انی اعوذ بک من کلّ ماسواک" .. آن وقت سزاوار ست که ببینی: ما نه مائیم .. ما همه اوئیم .. اوئیِ او شده برابر ما! .. تجربه ی جان بازی ست رفیق! .. نیست؟! .. اما تو بگو "یار بلعی" تا از اساس بشکنی ...

                                                                      دردِ صدقِ عاشقانَ م آرزوست! ..

..