گریه ارثی ست که عشّاق به هم بسپارند ..

غمِ تو ارث رسیده ست به ما آه به آه ...

                                                    حسین جانم ..

..

.

.

کاروان ها همه آهنگ زیارت دارند .. باز در دل غمِ مولای غریب ست مرا .. دردِ هجر ست و غمِ شیبِ خضیب ست مرا .. بر مشامم  می رسد هر لحظه بوی کربلا .. در دلم ترسم بماند آرزوی کربلا ..

السلام علی الشّیب الخضیب .. حسین ... حسین .. ای حماسی ترین عشقِ عالم .. می بری جانِ من را دمادم .. زائرت می شوم از همین جا .. 

بُعدِ منزل نَبُوَد در سفرِ روحانی .. اما چه کنم که کربلا ندیده ام .. کار جنونِ ما به تماشا کشیده است! ..

.

.

مرا مولا شفاعت کن .. فداییِ ولایت کن .. به لطفِ یک نگاهِ خود شهیدم کن .. شهیدم کن به راهِ خود .. شهیدم کن .. حسین جانم ...

.

اللهم الرزقنا زیارة الحسین .. دمادم ...

.