" إنّ الإنسان لربّه لکنود .. و انّه علی ذلک لشهید .. "

انسان در برابر نعمت های پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل ست ..

و او خود نیز بر این معنی گواه ست!! ..

و او خود نیز بر این معنی گواه ست!! ..

و او خود نیز بر این معنی گواه ست!! ..

و او خود نیز بر این معنی گواه ست!! ..

و او خود نیز بر این معنی گواه ست!! ..

 و او خود نیز ...

.

.

چه گویم .. که کلمات هم حیران شده اند از برای شرحِ این دردناکی ...

.

پ.ن:

فکیف لی بتحصیل الشکر؟ .. و شکری ایاک یفتقر الی شکر .. فکلما قلت لک الحمد .. وجب علیَّ لذلک ان اقول لک الحمد ..

پس من چه گونه توانم شکر آلاءِ بی پایان ات را به جای آورم؟ .. درحالی که هر شکری که از برای تو مُحق می شوم،شکری بر آن شکر را در پی دارد -گویا شکر سابق هماره نیازمند شکری لاحق ست- .. پس من هر چه حمد و سپاست گویم .. بر هر حمدی حمدی دیگر لازم آید ...

..