و عبادُ الرّحمن الّذین یمشون علی الارض هونا ..

و اذا خاطبهم الجهلون قالوا سلاما ..

و الّذین یبیتون لربّهم سجّدا" و قیاما" ..

و الّذین لا یشهدون الزّورَ و اذا مرّوا باللّغوِ مَرّوا کراما ..

و الّذین اذا ذُکروا بایات ربّهم لَم یَخِرّوا علیها صُمّا" و عمیانا" ..

و الّذین یقولون ربّنا هب لنا من ازواجنا و ذرّیاتنا قُرَّةَ اعین و اجعلنا للمتّقینَ اماما ..

...

بندگان (خاص خداوند) رحمان، کسانی هستند که با آرامش و بی تکبّر بر زمین راه می روند ..

و هنگامیکه جاهلان آنها را مخاطب سازند (وسخنان نابخردانه گویند)، به آنها سلام می گویند (و با بزرگواری می گذرند) ..

کسانیکه شبانگاه برای (تقرّب به) پروردگارشان سجده و قیام می کنند ..

و کسانیکه شهادت به باطل نمی دهند (و در مجالس باطل شرکت نمی کنند)؛ و هنگامیکه با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می گذرند ..

و کسانیکه هرگاه آیات پروردگارشان به آنان گوشزد شود، کر و کور روی آن نمی افتند(غفلت نمی ورزند) ..

و کسانیکه می گویند: پروردگارا! همسران و فرزندانی بر ما ببخشای که مایه ی روشنی چشم ما شوند، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا گردان ..

...

.. و اینانند که ...

... و قَد عَبَرَ مَعبَرَ العاجلةِ حمیدا ..

به پسندیده ترین و ستودنی ترین روش از گذرگاه دنیا عبور کرده اند ..

.

.

.

پ.ن: آید آن روز که من هجرت از این خانه کنم ؟

.