مرگ بر روی زمين، برای فرزند خاک پايان راه است ،
اما کسی که آسمانی است ،
مرگ برايش آغاز کاميابی است ؛
بی ترديد کاميابی از آن اوست .
اگر کسی در خيال خود سپيده دمان را در آغوش بگيرد ،
جاودانه می شود .
کسی که شب درازش را به خواب می رود ،
به يقين در دريای خوابی ژرف محو می شود .
کسی که در بيداری اش زمين را تنگ در آغوش می گيرد ،
تا به آخر بر روی زمين خواهد خزيد .
و کسی که سبکبار و آسوده با مرگ مواجه شود ،
از مرگی که به دريا می ماند ، با اطمينان عبور خواهد کرد ؛ گران جانان فرو
می روند .

جاودانه ها - جبران خلیل جبران .