در گیر و دار گوش ها و چشم هایی که هر دم از تو می پرسند و می خواهند ، اما جز نشنیدن و ندیدن مرامی در پیش ندارند ؛ چه سود که برایشان بنوازی و برقص آیی ! وقتی که هر لحظه بیم آن هم می رود که برچسبی جدید بر پیشانیت فرود آورند و با نوک انگشت تو را هدف گیرند ... پس همان بهتر سکوت را بهانه کردن . {من} -- { زیباترین پاسخ ها ، سکوت و تبسم ... } { بی تو من در همه شهر غریبم ... } { }
|+| نوشته شده توسط همکلاسی در پنجشنبه 1386/08/17 و ساعت 22:45 |
