یه زمونی ، اون وقت پیشا ، شایدم اون وقت بعدا !! ... یک کلمه ، واقعا کلمه بود .
یه کلمه برا خودش اعتباری داشت .
کلمه برا خودش ابهتی داشت .
استفاده از کلمه جسارت لازم داشت .
اما ...
چرا الان دیگه ، یک کلمه فقط گفته میشه ، خونده میشه .
همین !!
نه گفتنش جسارت می خواد ، نه خوندنش !
صدتا کلمه می گیم ، خیلی راحت ...
جاهلانه ، زیر سوال می بریم ؛ با همین کلمات ...
عجولانه ، تهمت می زنیم ؛ با همین کلمات ...
آگاهانه ، راست نمی گیم ؛ با همین کلمات ...
خائنانه ، غیبت می کنیم ؛ با همین کلمات ...
و تنها کاری که خیلی عاقلانه انجام می دیم استفاده از این کلماته !
با این کارمون ، کلمات رو نه تنها بی اعتبار ، حتی بداعتبار می کنیم .
حتی کلماتی رو به کار می بریم که صاحب خیلی از اونها نیستیم ...
بله ، کلمات هم صاحبانی دارند .
باید صاحب شد ، این تنها شرط بهره بردن است .
و تنها شرط صاحب شدن ، درک کردن و رسیدن ...