یه مناجات خودمونی ...
خدایا ...
می دونم کارنامه ای دارم پر از قصور و کوتاهی ،
پر از پشیمون شدن ها و ندامت ها ،
پر از روزهای به غفلت گذشته ،
می دونم هنوز دورند این من و آن منی که تو از من خواستی که آن بشوم ،
خدایا ...
همیشه ی خودت ، در هر لحظه و در هر مکانی که بودم تو رو حس کردم ...
حس کردم ، دستان گرم و روح نوازت رو ...
تو همیشه بودی ... این من بودم که حضور نداشتم .
ایمان دارم به مهربانیت ، به بخشندگیت و به خدا بودنت .
خدایا ...
لحظه ای من رو به خودم وانگذار .
تنها تویی که مرا می فهمی ... تنها تو .
|
+| نوشته شده توسط همکلاسی در پنجشنبه
1385/08/18 و ساعت 21:57 |