تبليغاتX
گذرگاه
خواب ، با لالایی شیطان ...

خیلی ها از اینکه جنگ بشه خیلی نگران هستن و می ترسن ...
والا ! خب ترس هم داره ؛ تیر و موشک و خمپاره ، یکیش بهت بخوره ، پاش پاش شدی رو زمین !
{ حالا بیل بیار و لاشه جمع کن ! }
ولی می دونین مدتهاست که ما تو جنگیم !
می دونین هر لحظه مغزمون داره متلاشی میشه با تیرهای خلاصی دشمن !
عجب جنگ باحالی
تیراش نه دردی داره ، نه اثری رو ما !!
آره ، آخه
روزگار مدیدیست
لمس شدیم در خوابی که لالایی خوان آن شیطان است !!
...
یه مقایسه جالب بین تهاجم نظامی با تهاجم فرهنگی :
{ بخونین ، جالبه }
در هجوم نظامی، طمع به خاک است و زمین
در شبیخون فرهنگی‏ طمع به اخلاق است و دین

هجوم نظامی با سر و صدا و سرعت است
تهاجم فرهنگی، آهسته و آرام

آن ترسناک و نفرت آفرین است
این فریبنده و جذاب

آن افراد را به دفاع و مقاومت وا می‏دارد
این به استقبال و پذیرش‏می‏فرستد

کشته آن «شهید» است
مرده این، پلید

شهادت، دوست داشتنی است
اما ابتذال، نفرت انگیز

در هجوم نظامی، دشمن اعلام جنگ و دشمنی می‏کند
مهاجم‏فرهنگی، اعلام دوستی

در حمله نظامی، صفیر اولین گلوله، همه را متوجه خطر می‏سازد،
اما درتهاجم فرهنگی گاهی تا شلیک گلوله آخر ، هنوز عده‏ای شبیخون‏را باور نمی‏کنند

آن پیداست
این پنهان

در آنجا زمین از دست می‏رود
اینجا شرف و دین

آنجا درگیری با دشمن، در مرزهاست
اینجا آسیب از حمله دشمن ، درون خانه‏هاست

آنجا، بمبهای خوشه‏ای می‏ریزند
اینجا شک و دودلی می‏انگیزند

در میدان حمله نظامی، پادگانها، مقرها و خطوط و خاکریزها بمباران‏می‏شود
در تهاجم فرهنگی مدرسه‏ها مطبوعات، اندیشه‏ها و عقیده‏ها

اسیران آن میدان، «آزاده‏»اند
گرفتاران این میدان، «معتاد» و«آلوده‏»

آنجا، شهادت، خانواده‏ای را سربلند می‏سازد
اینجا اعتیاد و ابتذال،دودمانی را شرمگین می‏سازد

پدر یک شهید، عزیز است
پدر یک آلوده، سرافکنده

در میدان نظامی، مجروح را به عقب بر می‏گردانند تا مداوا شود
درصحنه فرهنگی، پس از اولین زخم و ترکش، به خطوط جلوتر انتقال‏می‏یابد
 
تیر و ترکش، بر سر و دست می‏نشیند
ولی زهر هوس و ویروس گناه، برایمان و اندیشه آسیب می‏رساند

در هجوم نظامی، دشمن از مرز آبی و خاکی وارد می‏شود
در تهاجم‏فرهنگی، از مرز فکری و روحی

آسیب خورده آن، انگیزه مبارزه و خصومت پیدا می‏کند
نیش خورده ‏این، خلع سلاح و بی‏انگیزه می‏شود

تشییع جنازه یک شهید، شهری را روح حماسه می‏بخشد
اما آلودگی‏نسلی به ابتذال، روح جامعه را افسرده می‏سازد

هجوم نظامی، یک ملت را مقاومتر می‏کند
هجوم فرهنگی،سست‏تر می‏سازد.

گذرگاههای آن جبهه، سربالایی است
و عرصه‏های این میدان،سرازیری

آنجا از خود می‏گذرند تا به خدا برسند
اینجا از خدا می‏گذرند تا به خودبرسند
...
خیلی وقته خوابیم ، مگه نه ؟!

|+| نوشته شده توسط همکلاسی در جمعه 1386/02/07 و ساعت 11:33 |